Kool & The Gang is een Amerikaanse funk/disco-band. De band genoot de grootste populariteit bij het grote publiek vanaf het eind van de jaren 70 tot midden jaren 80.
De tienerbroers Robert en Ronald Bell, die respectievelijk basgitaar en saxofoon speelden, begonnen midden ja ren 60 met enkele vrienden de instrumentale groep de Jazziacs, later uitgebreid met Charles Smith (gitaar), George Brown (drums) en Ricky West (keyboard). In 1967 veranderden zij hun naam in Kool & The Flames en nog later, in 1969, in Kool & The Gang. In 1969 kreeg Kool & The Gang een platencontract bij De-Lite Records. Dat jaar verscheen ook hun debuutalbum Kool and the Gang. Van de singles Jungle Boogie en Hollywood Swinging van hun vierde studioalbum Wild and Peaceful (1973) werden meer dan een miljoen exemplaren verkocht. Internationaal succes verwierf de groep met hun bijdrage aan de film Saturday Night Fever uit 1977.
Een jaar later kwam leadzanger James "JT" Taylor bij de band en volgden grote hits als Ladies' Night, Celebration en Get Down on It. De gevaren koers ging wat meer naar de disco. Ook de samenwerking met de Jamaicaanse zanger Jimmy Cliff op diens singles Reggae night en Sunshine in the music was succesvol. In 1985 deed Kool & The Gang mee met het groots opgezette Live Aid. In hetzelfde jaar hadden ze ook hun grootste cross-overhit, Cherish. In 1988 verliet James Taylor de band om een solocarrière te beginnen, die commercieel gezien overigens niet echt uit de verf kwam. Eind jaren 90 maakte hij een tijdelijke comeback.
In juni 2018 werden Ronald Bell en George Brown met James Taylor herenigd tijdens hun inhuldiging in de Songwriters Hall of Fame.
Top 2000
In de 23e editie van de Top 2000 stonden er geen nummers meer van Kool and the Gang. Bekijk onze Top 2000 Inspiratie Lijst op Spotify: Top 2000 Inspiratie Lijst
Sunday Morning Classic: Ladies Night
Op 28 juni 2020 was het de beurt aan Kool and the Gang om op het toneel te verschijnen met hun Sunday Moning Classic Ladies Night.
De in 1969 opgerichte formatie Kool and the Gang werd nog zeer sterk beïnvloed door jazzgrootheden als John Coltrane, Wes Montgomery en Charlie Parker. Terwijl de muziek van Kool and the Gang in deze beginjaren een melodieuze, zeer nuchtere mengelmoes was van black funk, blues en soulinvloeden, veranderde dit soms zeer ingetogen geluid vanaf eind jaren 70 richting onweerstaanbare pop en dansbare soul, met soms minder, soms sterkere disco-invloeden.
Kool and the Gang sloot de jaren 70 af door de deur dicht te doen met hun klassieke geluid. Ladies' Night markeerde de eerste verschuiving van de band van hun vuile funk naar een lichtere groove die clubliefhebbers klaarmaakte voor dance-til-you-drop-stijl feesten.
Met de Braziliaanse producer Eumir Deodato aan het roer van de productie met een gedeelde visie van "houd het simpel, eenvoudig en schoon", voegde Kool and the Gang een hete nieuwe vonk toe aan hun geluid, het best geïllustreerd in het titelnummer Ladies’Night, dat bijna een maand bovenaan de R&B-hitlijsten stond.
Dit ideaal werd ook bevorderd door de downtempo soul van "Too Hot". De opener was een jankend, sprankelend dansnummer dat al snel een clubfavoriet werd, de afsluiter een 180 graden verschuiving die zich in plaats daarvan concentreerde op het rijke timbre van zanger James J.T.Taylor, een ballad van verloren liefde waar zijn zang gladder is dan zelfs de sax solo.
Terwijl de rest van de plaat achter deze twee giganten aanliep, begon met Ladies' Night het nieuwe muzikale tijdperk van Kool and the Gang en hoewel het zeker een aantal van hun meer funk fans op afstand hield, pakte het een trouw leger op dat de band nog bijna tien jaar in de hitparades weet te houden.
Het album "Ladies' Night" zelf zou niet het meesterwerk zijn als de rest van de nummers niet ook van eersteklas kwaliteit waren!
Het titelnummer en "Too Hot" gaven Kool and the Gang precies wat ze nodig hadden: twee gouden singles, een platina-album en commerciële en lovende kritieken. In 1979 was dat een goede plek in de muziekindustrie.
Bron: Wikipedia en Jan Liebregts Foto: album cover en Andreas Lawen, Fotandi
Onderstaand tref je slechts een kleine selectie van de albums aan.
