Grote gebeurtenissen in je leven vergeet je nooit meer... Ik was 15 jaar, een fan van The Beatles , en zat op 9 december 1980 aan mijn ontbijt toen ik hoorde dat John Lennon vermoord was. Vier keer ben ik in New York geweest en tijdens mijn bezoek aan the Big Apple, heb ik ook een paar keer het Strawberry Fields memorial in Central Park bezocht.
Zoveel jaar na zijn dood is er nog veel altijd aandacht en bedrijvigheid bij zijn herdenkingsplaats. Muzikanten, bloemen, verdriet en stilte.
You may say I'm a dreamer But I'm not the only one I hope some day you'll join us And the world will be as one
John Lennon
John Winston Ono Lennon MBE (geboren als John Winston Lennon, (Liverpool, 9 oktober 1940 –New York, 8 december 1980) was een Engels popmusicus, vredesactivist en oprichter van de Liverpoolse groep The Quarrymen, die na enkele wijzigingen in de bezetting evolueerde tot The Beatles. Samen met Paul McCartney, George Harrison en Ringo Starr had Lennon met deze groep een belangrijke rol in de popmuziek.
Nog voor het einde van The Beatles richtte Lennon samen met zijn tweede vrouw Yoko Ono de Plastic Ono Band op en werd een van de belangrijkste gezichten van de hippiebeweging. Behalve door zijn muzikale bijdragen werd Lennon ook bekend door zijn politieke en levensbeschouwelijke stellingname als vredesactivist en vrijdenker, in zijn muziek zowel als lid van de Beatles, met de Plastic Ono Band als als solo-artiest: met name met de nummers Give Peace a Chance, Power to the People, Happy Xmas (War is over) en Imagine .
Lennon is een markant figuur in de popmuziek gebleken. Toen de Beatles in het midden van de jaren zestig besloten zich meer uit te spreken over maatschappelijke vraagstukken en de gebeurtenissen in de wereld (bijvoorbeeld de Vietnamoorlog), tegen de wens van manager Brian Epstein in, ontwikkelde Lennon zich tot een spreekbuis van een generatie.
John Lennon veroorzaakte een internationale rel en een boycot van de Beatles door een interview met de Evening Standard. “The Beatles zijn populairder dan Jezus Christus”, beweerde hij, wat hem niet alleen kwam te staan op een platenboycot in de VS, maar ook op een etherboycot door de NCRV. In november 2008 werd hem deze bewering officieel vergeven door het Vaticaan.
Lennon kwam meer en meer onder invloed van de avant-garde-kunstenares Yoko Ono. Hij verliet zijn toenmalige vrouw Cynthia Powell en trouwde in maart 1969 met Ono.
In de middag van 8 december 1980 deden de Lennons thuis in het Dakota-gebouw aan 72nd Street een fotoshoot met fotograaf Annie Leibovitz. Dit zouden de laatste foto's worden waarop het paar samen te zien is. Later die dag gingen ze naar studio The Hit Factory om aan opnamen te werken. Bij het verlaten van het appartement signeerde Lennon een exemplaar van Double Fantasy voor Mark David Chapman, terwijl een andere fan een foto nam. Bij terugkeer werd Lennon om 22.50 uur voor zijn huis door Chapman neergeschoten met vier van de vijf kogels (één schot miste Lennon en ging door een ruit van het gebouw) uit een .38 Charter Arms Special-revolver. Twee schoten raakten hem in de rug, waardoor hij omdraaide, de andere twee troffen zijn linkerschouder. Omdat Lennon hevig bloedde, wachtten gearriveerde politieagenten niet op een ambulance, maar brachten hem in een politieauto naar het Mt. Sinai West Hospital. Hoewel nog een bloedtransfusie werd geprobeerd, overleed hij enkele minuten na aankomst. Om 23.07 uur werd hij dood verklaard; omstreeks 23.15 uur werd zijn vrouw hiervan in kennis gesteld. John Lennon werd op 10 december gecremeerd in Ferncliff Crematory in Ardsley, New York.
Paul McCartney reageerde aanvankelijk door thuis de telefoon van de haak te leggen en zich zodoende onbereikbaar te houden. Later verklaarde hij: “Ik kan het nu nog niet verwerken. John was een geweldige kerel. Hij zal door de hele wereld worden gemist, maar in de herinnering blijven voortleven wegens zijn kunst, muziek en bijdragen tot de wereldvrede.”
Yoko Ono heeft Lennons as uitgestrooid in Central Park, waar later het Strawberry Fields memorial is aangelegd.
Top 2000
In de 23e editie van de Top 2000 staat John Lennon met twee noteringen:
Wil je meer nummers van Lennon in de Top 2000? Maak dan gebruik van onze Top 2000 Inspiratielijst op Spotify .
Sunday Morning Classics
Na The Beatles op 08-03-2020 en Paul McCartney op 03-05-2020 was het op 16 oktober 2022 (eindelijk) de beurt aan John Lennon als Sunday Morning Classic met zijn album Imagine uit 1971.
Muzikaal maakt Lennon, oude rocker zoals hij altijd zou blijven voorleven, geen ingewikkelde toestanden op Imagine. Stevig, recht voor zijn raap, zonder experimenten. Zodat we heel goed en zonder te worden afgeleid kunnen luisteren naar de teksten, die heel wat minder getormenteerd zijn dan op zijn vorige elpee, want te oordelen naar ‘Imagine’ is John met zichzelf in het reine aan het komen.
Alleen op’How’ wordt nog getwijfeld. Want daarin vraagt hij zich bijvoorbeeld of hoe hij liefde kan geven... als hij niet weet hoe te geven. Maar diezelfde liefde lijkt hem toch voor een groot deel van de oude twijfels en problemen te hebben verlost, getuige het erg mooie ‘Oh My Love’ en de ongemeen vrolijke, intens gelukkige ode aan de vrouw die daarvoor verantwoordelijk is: Yoko Ono (de titel? ‘Oh Yoko!’).
Maar de meeste nummers op deze Lennon bevatten een boodschap. Nu hij niet meer zo diep in zijn eigen ziel zit te wroeten, is John nader gaan kijken wat hem in de maatschappij zoal niet aanstaat en dat heeft een aantal zeer felle, zij het soms roerend simpele, songs opgeleverd. Dat simpele element is een beetje te sterk op ‘I don’t wanna be a soldier mama, I don’t wanna die’, waarin wel wat open deuren worden ingetrapt, maar dat door de ook hier weer onverbiddelijke oprechtheid van Lennon, en door de erg mooi holle Phil Spector-productie toch een meer dan aanvaardbaar brok muziek is geworden.
Betere voorbeelden van de vooral tegen schijnheiligheid, valse moraal en politici van leer trekkende Lennon zijn het vals-vrolijk klinkende ‘Crippled Inside’ (met Nicky Hopkins op piano en makker George op Dobro) en het erg sterke ‘Gimme Some Truth’ met zinnen als ‘I’m sick and tired of hearing things from uptight, short-sighted, narrow minded hypocrites’ en met opnieuw heel mooie steun van den Harrison.
Maar er zijn nog een heleboel andere tracks die ook niet onvermeld mogen blijven. De utopische titelsong ‘Imagine’ bijvoorbeeld, of het door wijlen King Curtis op tenor erg goed ingeleide ‘It’s So Hard’, dat eigenlijk de verbinding tot stand brengt tussen de twijfels van de vorige plaat en de gemoedsrust die hij nu aan de zijde van Yoko heeft gevonden. Of vooral de verschrikkelijk Mooie ballade ‘Jealous Guy’, ongetwijfeld één van de mooiste melodieën die Lennon – of om het even welke Beatle – ooit uit de pen heeft laten vloeien.
En dan is er nog ‘How Do You Sleep’, één van de scherpste persoonlijke aanvallen die naar het weten van de Werkgroep ooit op het vinyl zijn vastgelegd. Slachtoffer van dat lied is Paul McCartney, van wiens karakter en vooral muziek Lennon geen steek heel laat (getuige strofen als ‘The only thing you done was yesterday’ en ‘those freaks was right when they said you were dead’).
(bron: Humo 1971)
Bron: Wikipedia en Humo Foto: Roy Roy Kerwood en albumhoes
http://www.johnlennon.com/
