Zevenentwintig jaar is ze geworden, maar in die korte tijd heeft Janis Joplin een onuitwisbare indruk gemaakt.
Janis Lyn Joplin (19 januari 1943 –4 oktober 1970) was een Amerikaanse zangeres. Janis bezocht in de vroege jaren zes tig enkele universiteiten, maar studeerde nooit af. De muziek trok haar meer en dan met name de blues, rock-'n-roll en soul. Grote voorbeelden voor haar waren Odetta, Lead Belly, Bessie Smith, Big Mama Thornton en Otis Redding. In 1963 woonde Joplin enige tijd in San Francisco waar ze aan harddrugs verslaafd raakte, maar ze keerde al snel terug naar Port Arthur om af te kicken. In 1966 vertrok Joplin opnieuw naar San Francisco op uitnodiging van de impresario van Big Brother and the Holding Company, Chet Helms. In het begin was de band niet succesvol, maar de grote doorbraak kwam met het optreden op het Monterey Pop Festival in 1967. Met het album dat daarna verscheen, Cheap Thrills, vestigde Joplin definitief haar naam als blueszangeres. Het bekende lied van de Canadese dichter/zanger Leonard Cohen, Chelsea Hotel No 2, werd geschreven voor Joplin. Op het Woodstock festival in augustus 1969 was Joplin een van de publiekstrekkers.
Joplin besloot Big Brother and the Holding Company te verlaten en begon The Kozmic Blues Band en later The Full Tilt Boogie Band. Met deze laatste band maakte ze het album Pearl. Haar laatste opnames waren het lied Mercedes Benz en een verjaardagswens voor John Lennon.
De uitnodiging om naar San Francisco te komen om bij Big Brother and the Holding Company te gaan zingen, bood uitkomst. Dat was echter maar van korte duur; terwijl de band steeds meer successen boekte, steeg niet alleen Joplins inkomen maar ook de druk om te presteren. Deze druk kon zij niet aan en zij greep opnieuw naar de alcohol en drugs.
Het album Pearl verscheen postuum in 1971. Een van Joplins bekendste nummers hierop, het door Kris Kristofferson geschreven Me and Bobby McGee, nam zij enkele dagen voor haar dood op.
Joplin overleed op 27-jarige leeftijd aan een overdosis heroïne. Zij werd op 4 oktober 1970 dood gevonden in haar hotelkamer in Los Angeles. Het vermoeden bestaat dat de heroïne die haar fataal werd, sterker was dan anders, aangezien ook andere klanten van haar dealer die week aan een overdosis overleden. Joplin is een van de originele leden van de 27 club: in een periode van twee jaar overleden vier bekende artiesten op 27-jarige leeftijd. Sindsdien wordt de term 27 club veelal gebruikt voor elke artiest die op die leeftijd overlijdt.
Nog steeds wordt Joplin beschouwd als een van de invloedrijkste blueszangeressen van de jaren zestig. Joplins teksten weerspiegelen een gevoel van pijn en eenzaamheid van een vrouw die een laag zelfbeeld had en gekweld werd door een gebrek aan zelfvertrouwen.
Top 2000
In de 23e editie van de Top 2000 staat Janis met de volgende noteringen:
Sunday Morning Classic: Pearl
Op 26 juli 2020 was Janis bij ons te gast als Sunday Morning Classic met het album Pearl.
Net als een ander bloemenkind wiens nalatenschap hun korte periode op deze wereld lang overleefde, Jimi Hendrix, verwierf Janis Joplin wereldwijde bekendheid na haar optreden op het Monterey-festival. Haar jammerende vertolking van Ball And Chain betekende de komst van een pittige blues schreeuwer die in houding goedmaakte wat haar misschien aan techniek ontbrak. Maar twee jaar later, na haar afwijzing van de groep waarmee ze naam maakte - Big Brother And The Holding Company, begon ze een zoektocht naar een band die haar kon rocken en haar meer eigenzinnige neigingen kon onderdrukken. Na een jaar lang bij de Kozmic Blues Band te hebben gewerkt, verzamelde ze eindelijk wat ze beschouwde als haar eigen band - The Full Tilt Boogie Band. Na een tournee in de zomer van 1970 vestigden zij en de band zich om op te nemen wat Pearl zou worden. Het zou haar laatste opgenomen werk zijn.
Pearl is een soepeler, gepolijster album dan alles wat Janis eerder had bereikt. Haar andere geweldige album, Cheap Thrills is een prima plaat maar slordig in uitvoering. Pearl is daarentegen het geluid van een opgroeiende artiest. De Full Tilt Boogie Band houdt haar op de been met een nummer als A Woman Left Lonely, waardoor ze vroeger te zelfgenoegzaam zou zijn geworden. Pearl's beroemdste nummer - Me And Bobby McGee van Klris Kristofferson - is een nummer dat haar in 1967 niet zou hebben gepast, maar nu bracht haar stem het in een bijna definitieve stijl. Zelfs een circuit dat zo weggegooid is als de a capella Mercedes Benz heeft een warmte die je doet afvragen hoe ze zou zijn blijven rijpen.
Er zit een gapend gat in het midden van dit geweldige album in de vorm van Nick Gravenites' Buried Alive In The Blues. Het nummer met de toepasselijke titel blijft een instrumentaal nummer, aangezien Janis stierf de dag voordat haar zang zou worden toegevoegd. Ondanks al zijn onvolledigheid (of misschien juist daardoor) blijft Pearl een juweel in de korte, opzichtige carrière van een echt origineel.
Pearl heeft een hoofdbestanddeel van klassieke rock en omarmde de blues- en country-invloeden vrij goed, gezien Joplins reputatie als muzikante die haar instrument volledig onder controle had. Het is triest dat ze niet hetzelfde voor haar leven kon doen en niet kon genieten van het succes van het album, dat postuum werd uitgebracht.
bron: Jan Liebregts en Wikipedia foto: publiek domein
