Gek werd ik ervan! Zondagmiddag naar oma in de auto met de (enige) cassette van Frank Sinatra op. MIjn vader (22-09-1931 | 11-02-2023) was de grootste fan van The Voice en ik op dat moment van mijn Walkman. Ik kon het niet aanhoren. En toen kwam de ommezwaai... Ik was een jaar of 15 en kocht voor mijn vader de single "Empty Tables". Pa draaide geen platen (laat staan singles) en zo gebeurde het dat ik het plaatje begon te draaien, keer op keer. Ik begon nu ook naar andere muziek van Sinatra te luisteren en zelfs te kopen. Het merendeel heb ik gehoord en veel heb ik ook in mijn bezit. Op 25 december 2021 werd mijn Sinatra beleving vermeld tijdens de Top2000: luister hier het fragment .
In de jaren '80 heeft hij een optreden gegeven in Nederland. De kaarten waren zo'n fl. 225,- per stuk en dat kon bruin toen niet trekken. Helaas dus Sinatra nooit in het echt kunnen zien.
In ons filmhuis heb ik op 1 december 2023 kunnen genieten samen met andere fans van Sinatra The Main Event!
Frank Sinatra
Frank Sinatra, geboren in Hoboken (New Jersey), besloot zanger te worden nadat hij Bing Crosby op de radio hoorde. Hij begon in kleine clubs in New Jersey en kwam op die manier onder de aandacht van trompettist en bandleider Harry James.
Na een korte periode met James sloot hij zich aan bij het Tommy Dorsey Orchestra, en na zijn debuut met hen in 1940 werd hij beroemd als zanger. Hij had een grote aantrekkingskracht op de tieners van die tijd (de zogenoemde bobby soxers), die een heel nieuw publiek waren voor populaire muziek. Deze muziek was tot dan toe voorbehouden aan volwassenen, en Sinatra werd zo het eerste tieneridool.
Eind jaren veertig en begin jaren vijftig ging het bergaf met zijn carrière, maar hij maakte een terugkeer op het witte doek in de film From Here to Eternity. Hij verscheen daarna in veel verschillende films, in het bijzonder The Man with the Golden Arm en The Manchurian Candidate.
In de jaren vijftig en zestig was Sinatra een populaire attractie in Las Vegas. Hij was bevriend met Dean Martin, Sammy Davis jr., Peter Lawford en Joey Bishop, en samen vormden zij de Rat Pack –een losse groep muzikanten en zangers die vrienden waren en samen feestvierden. Samen met andere Rat Pack-leden speelde hij in een aantal films, waaronder Ocean's 11, Sergeants 3 en Robin and the 7 Hoods.
Zijn hele carrière werd hij ervan beschuldigd contacten in het maffia- en criminele milieu te hebben.
Zijn stem is onmiddellijk herkenbaar en wordt beschreven niet alleen in termen van kracht en charisma, maar ook van nostalgie en tederheid. Sinatra wordt daarom ook wel The Voice genoemd. Er wordt ook vaak naar hem verwezen als Ol' Blue Eyes.
Sinatra was getrouwd met Nancy Barbato (1939–1951), Ava Gardner (1951–1957), Mia Farrow (1966–1968) en Barbara Blakeley (1976–1998, zijn dood). Met Barbato (1917-2018) kreeg hij dochters Nancy en Tina en zoon Frank jr. (1944–2016).
Hij overleed in 1998 op 82-jarige leeftijd aan een hartaanval. Zijn laatste woorden waren: "I'm losing", verwijzend naar zijn gevecht om in leven te blijven. Sinatra is begraven in het Desert Memorial Park in Cathedral City, Palm Springs, Californië. Op zijn grafsteen staat de tekst "The Best is Yet to Come".
Sunday Morning Classic
Op 11 augustus 2019 lag het album " Sinatra Live at the Sands" bij ons op de draaitafel tijdens onze Sunday Morning Classics .
Frank Sinatra bracht zijn eerste live album Sinatra At The Sands uit in juli 1966. De opnamen vonden plaats in januari en februari 1966 toen Sinatra twee keer per dag optrad. Het is een perfecte weergave van Sinatra in 1966. Hij was vocaal op de toppen van zijn kunnen en de band swingde. Een aantal uitvoeringen behoren zelfs tot het beste dat hij opnam.
Come Fly With me, I’ve Got You Under My Skin, The Shadow Of Your Smile, maar ook de nieuwe The September Of My Years en It Was a Very Good Year tonen de perfecte timing van Sinatra en laten horen dat Sinatra intens geniet van de samenwerking met Count Basie. Hij ziet er ook fantastisch uit op de hoes, charismatisch, badend in ‘cool’ en ‘in control’.
Maar, het album herbergt ook een olifant in de kamer, namelijk de monoloog, die “The Tea Break” wordt genoemd. Het is een intermezzo waarin Sinatra een soort stand-up comedy probeert. Op zich niet heel erg slecht, maar er is geen komiek verloren gegaan aan Sinatra.
Sommige grappen echter zijn ronduit racistisch en onsmakelijk. Het was ook de kritiek die The Rat Pack eerder had gekregen: Vrouwonvriendelijke, discriminerende humor, die eerder aantoonde dat beschaving een dun laagje vernis bleek. Maar, het (blanke) publiek genoot ervan, en Sinatra wist dat maar al te goed.
Recensie
Ondanks de monoloog is Sinatra At The Sands een prachtig tijdsdocument van Frank Sinatra gedurende de jaren zestig.
Sinatra in combinatie met Count Basie en Quincy Jones is een opstopbare natuurkracht, die een intiem inkijkje geeft in de entertainment wereld destijds op die specifieke plek in de Amerikaanse woestijn. De soms adembenemende schoonheid van de nummers en de muziek is ongelooflijk en indrukwekkend.
Door Jan Liebregts
bron: Wikipedia foto: publiek domein
